تبليغاتX
═╬♥☻♥ رقص چشمات♥☻♥ ═╬




نويسندگان



آثار تاريخي يك عاشق



دوستان عاشق تنها



دوستان عاشق



وضعیت من در یاهو



آمار وب



طراح قالب:



لوگو دوستان



موزیک و سایر امکانات





حالا که از تو دورم 
بذار که حرف دلمو بیارم به زبونم


بذار بگم که اگه من اون سر دنیا باشم
اگه من شاد باشم یا که غمگین باشم


اگه خنده رو لبام موج بزنه
یا که اشک از گونه هام چکه کنه


اگه در خواب باشم یا که بیدار باشم
اگه تو جمع باشم یا که تنها باشم


من فقط لحظه هارو به یاد تو میگذرونم
اگه من شاد باشم دلیل شادیم تویی


اگه غمگین باشم دلیل این غم تویی
اگه خنده رو لبام موج بزنه دریای مواج تویی


اگه اشک از گونه هام چکه کنه ابر بهاری تویی
اگه تو خواب باشم بدون تو رو خواب میبینم


اگه بیدار باشم میخوام کنار تو باشم
اگه تو جمع باشم حرف تورو پیش میکشم


اگه تنها باشم میخوام به یاد تو باشم
اگه تمام زندگیمو من به یاد تو میگذرونم


در عوض از تو فقط یه چیز میخوام
میخوام که حس خوبتو راهی قلب من کنی
میخوام که توی شادیات یه لحظه یاد من کنی

 

YYYYYYYYYYYYYYYY

 

نامه ای که واسم نوشته بودی

واسه این قلب عاشق تو مث فرشته بودی

تو نوشتی اگه دوریم تو دل هم خونه داریم

هر جای دنیا که باشیم عشقو یاد هم میاریم

کار از این حرفا گذشته تو دیگه بر نمیگردی

از همون لحظه بریدی که خداحافظی کردی

تو بگو با چه امیدی چشم به راهت تو بمونم

وقتی که از توی چشمات ته قصه رو میخونم

اگه دل بریدی از من دل من اما باهاته

رفتنت منو سوزونده نوبت خاطره هاته

میدونم تموم حرفات ناز مهربون بهانه ست

کاش میدیدی که همیشه چشم تو چراغ خونه ست

کاش که حرفای تو راست بود کاش که رفتنت سراب بود

عمر عشق سر نمیومد تموم قصه یه خواب بود

YYYYYYYYYYYYYYYY

YYYYYYYYYYYYYYYY

 


[+] نوشته شده توسط علی در 11:3 | |







 

پروردگارا

بر من ببخش آنچه را درباره ی من بدان داناتری و اگر دوباره مرتکب آن کارها شدم ، تو نیز دوباره

من را ببخش.

پروردگارا

آنچه وعده دارم و بدان عمل نکردم ، بر من عفو فرما و آنچه را که با زبان به تو تقرب جستم ولی

در دل با گفته هایم مخالفت کردم بر من ببخش.

پروردگارا

آنچه که با اشاره های چشم کردم و کلماتی که بیهوده بر زبان راندم و خواهش های دل و

لغزش های زبان را بر من بیامرز.

معبود من، تنها بودن را با تو دوست دارم.

جز تو تکیه گاهی ندارم و روزهایم با تو زیباست.

خداوندا ، ای آرامش قلبم ، به من بیاموز که چگونه تو را فریاد بزنم.

با بوی یاس یا موج ایمان یا آواز تنهایی.

خدای لحظه های با تو بودن،الهی،من را دریاب.

ای سرچشمه همه خوبی ها و ای طلایه دار عشق ، تو را می طلبم که جز تو پناهی نیست

و زندگی بی یادت نا مفهوم است.

من را دریاب ای همه خوبی و پاکی ، ای معبود تنهایی ام ، من را دریاب.

یه روزی دیده بودم کنج اتاق نشسته ای

نگفته بودی عشق من از این زمونه خسته ای

زمونه با تو بد بوده باب دل تو نبوده

هرگز نذاشتن که بگی حرف دل تو چی بوده

حرفی بزن چیزی بگو دلم گرفته از غروب

می خوای برات ساز بزنم اسم تو فریاد بزنم

بگه بهت ای عشق من بدون که عاشقت منم

منم که بی حضور تو کویرم و بی بدنم

ای عشق من جواب بده

گلدون یار رو آب بده بزار که سبز سبز بشم

بدون تو پرپر میشم

می خوام برات دعا کنم اسمتو باز صدا کن

برا سلامتیت عزیز خدا خدا خدا کنم

دوباره چشم برات میشم

من خاک زیر پات میشم

تاج سری عزیز من به عشق تو فدا می شم

میرم به سوی آسمون میرم تا عمق کهکشون

تا حالا به عمرت ندیدی عاشقی رو تا پای جون

جونم فدات عمرم فدات

تموم هستی ام به پات

مرهم این دلی عزیز تموم زندگیم فدات

 

 

 

یکی را دوست میدارم ولی افسوس او هرگز نمی داند
نگاهش میکنم شاید بخواند از نگاهم که او را دوست میدارم
ولی افسوس او هرگز نگاهم را نمی خواند
به برگ گل نوشتم من که او را دوست میدارم
ولی افسوس او گل را به زلف کودکی آویخت تا او را بخنداند
صبا را دیدم و گفتم صبا دستم به دامانت
بگو از من به دلدارم تو را من دوست میدارم


[+] نوشته شده توسط علی در 18:59 | |







                      بگو که دوسم داری

عشق من بدون تو دنیا برام جهنمه

عشق من فرصت ما تو زندگی خیلی کمه

بگو که دوسم داری تا یه غزل جون بگیرم

بگو که دوسم داری اگه نمی خوای بمیرم

         بگو که دوسم داری

                        دوسم داری

نکنه یه وقت بری عاشقتو جا بذاری

         بگو که دوسم داری

                        دوسم داری

خیلی زیاد..بگو که دوسم داری دلت فقط منو می خواد

عشق من بدون تو هیچی قشنگی نداره

دل من بدون تو رویای رنگی نداره

عشق من با تو فقط منظره ها دیدنین

گل از روی گونه ی قشنگ تو چیدنین

عشق من از دل من بگو خبر داری بگو

بگو که عاشقمی تنهام نمی زاری بگو

بگو من چکار کنم بازم برای دیدنت

نمی دونم چی می شه لحظه ی رسیدنت

         بگو که دوسم داری

                        دوسم داری

نکنه یه وقت بری عاشقتو جا بذاری

         بگو که دوسم داری

                        دوسم داری

خیلی زیاد..بگو که دوسم داری دلت فقط منو می خواد

 

                                 

 

هر چی آرزوی خوبه مال تو

         هر چی که خاطره داری مال من

                       اون روزای عاشقونه مال تو

                                  این شبهای بی قراری مال من

 

منم و حسرت با تو ما شدن

          تویی و بدون من رها شدن

                      آخر غربت دنیاست مگه نه

                                         اول دوراهی اشنا شدن

 

تو نگاه آخر تو آسمون خونه نشین بود

       دل تو شکسته بودن همه قصه همین بود

               می تونستم با تو باشم مث سایه مث رویا

                                   اما بیدارم و بی تو مثل تو تنها ی تنها

                                           

ای بهانه چشم هایم کمی آرام تر از دیدگانم جدا شو تا من هم به پاس مهربانیت شاخه ای گل سرخ نثارت کنم.

به چشم هایش نگاه می کنم او هم نگاه می کند چشم هایش می خندند و در آن انعکاس دوست داشتنی چشم های خودم را می بینم که می خندند چقدر دوستش دارم.

 

بشنو همسفرم

با هم رهسپار راه دردیم

با هم لحظه ها را گریه کردیم

ما در صدای بی صدای گریه بودیم

ما از عبور تلخ لحظه قصه ساختیم

شاید در این راه اگر با هم بمانیم

وقت رسیدن ،شعر خوشبختی بخوانیم


[+] نوشته شده توسط علی در 1:40 | |







روی هر شانه سری وقت وداع می گرید سر من وقت وداع گوشه دیوار گریست

                                         

                             صداقت قلب منو اون دید و باورش نشد

                          اشکای غم رو گونه هام چکید و باورش نشد   

                         گفتم اگه خدا خداست یه روز به حرفم میرسی

 

                           یه روز میاد دل خودت بشه گرفتار کسی

                      از من با احساسی که دل ساده بودم من با همه   

                           ساختی تو با رنگ و ریا یکی مث مجسمه

 

                          کاری کردی که دیگه حرفاتو باور ندارم

                          منم به عشق می خندمو روی وفا پا میزارم

                          هرگز دیگه غرورمو برای عشق نمی شکنم

                          اینو بدون که بعد از این یه پارچه سنگ و آهنم

                           آره بدون که عشق تو افتاده دیگه از چشم

                          خدا میدونه بعد از این منم مثه خودت بشم

          

قرارمون بود که بشی چشم و چراغم چی شد؟

این روزها حتی نمیای دیگه سراغم چی شد؟

 

خیلی سرت شلوغ شده خیلی خاطرخواه داری

          با بی محلیت می کنی تو نقره داغم چی شد؟

                                  سر به هوایی نکن اشکامو جاری نکن

                                                 سر به سر من نزار باز بی وفایی نکن

 

چی شد عزیزی که برام امید و تکیه گاه بود

تنها دلیل بودن این دل بی گناه بود

 

غریبه ها جای منو توی دلت گرفتن

         همسفرم عشق تو هم رفیق نیمه راه بود

                  یه عشق ناب تو قلبمون مشغول طنازی بود

                                       خدا هم از بودن ما با هم دیگه راضی بود

 

چه ساده من دل به توی سر به هوا سپردم

نفهمیدم که عاشقی برای تو بازی بود

 

من که هنوز مثل قدیم عاشق و چشم به راهتم

                           نگام کنی یا نکنی دیوونه ی چشاتم

                                       تو هم بیا یادی از این عشق قدیمی بکن

                                                           نزار بمیرم این گوشه میون خاطراتم

                                                                         میون خاطراتم

                 

                         

 

شاخه ها پژمرده است

          سنگ ها افسرده اند

رود می نالد

            جغد می خواند

                      غم بیامیخته با رنگ غروب

می تراود ز لبم قصه ی سرد:

           دلم افسرده در این تنگ غروب

                                            <<سهراب سپهری>>


[+] نوشته شده توسط علی در 23:34 | |







 

تو همون حس غریبی که همیشه با منی       تو بهونه ی هر عاشق واسه زنده بودنی

تو امید انتظاری تو دلای نا امید                      مثل دیدن ستاره تو شبای ناپدید

چه غریبونه گذشتند جمعه های سوت و کور     هنوزم اما نرسیدی ای تجلی ظهور

با توام، با تو که گفتی ، تکیه گاه عاشقایی      میدونم یه دنیا نوری، ساده ای، بی انتهایی

مثل لالایی بارون، تو کویر بی صدایی               تو خود عشقی میدونم، ناجی فاصله هایی

                                   عمریه دلم گرفته گله دارم از جدایی

                                    غایب همیشه حاضر

                                              تو کجایی ، تو کجایی

عید نیمه شعبان را به شما دوستان عزیز تبریک میگم

دلم تنگ است دلم تنگ است

دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبریز است

 صدایم خیس و بارانی است

 نمی دانم چرا در قلب من پاییز طولانی است

 

بعد رفتنت عزیزم نای موندنم نمونده

          دل من جوونی کرده اگه باز حرفی نرونده

                      بعد رفتنت عزیزم نای زنده بودنم نیست

                                  تو سرم فکر تو اما تو دلم جای تو خالی

 

بعد رفتنم عزیزم اشکام یادگار می مونه

          اگه باز تنهام بزاری می مونم بی آشیونه

                    بعد رفتنم عزیزم می فهمی که دل نبستی

                             می فهمی یه بی وفایی رفتی و عهد رو شکستی

 

میرم اما خیلی سخته برو اما خیلی تنهام

        هنوزم عطرت پیچیده توی روزهام توی شب هام

                       می دونی دلم زیاده تو نپاش نمک به زخمام

                                          باز بیا حرفمو بشنو نه نگو دروغه حرفام

 

حرفی از جدایی با من نزن

مرگ شعله هارو دامن نزن

من کویر نیمه جونم رو به جونونم

با تو جون میگیرم

عشق تو بسته به جونم

اگه تنها بمونم باور کن می میرم

برای دل بستن نگو فرصتی نیست

نگو هر چی به وقتش دوست داشتن نوبتی نیست

نگو دیگه رفتی

         نزار بشم تنها

        گل بارون زده دل گیره بی تو دنیاUpgrade your email with 1000's of emoticon icons

 

 

 

 


[+] نوشته شده توسط علی در 23:2 | |







 

 وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوست داره

 وقتی نا امید شدی به یاد بیار کسی رو که تنها امیدش تویی

وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه

وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته 

وقتی چشمات تهی از تصویر شد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش یهت لبخند میزنه

وقتی به انگشتات نگاه کردی به یاد بیار کسی رو که دستای ظریفش لای انگشتات گم شده

وقتی شونه هات خسته شد به یاد بیار کسی رو که هق هق گریه ش اون ها رو می لرزونه

                 

                                 می رسد روزی که بی من زندگی رو سر کنی

                                              مرگ عشق  را باور کنی

                                   می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

                                     شعرهای کهنه ام را مو به مو از بر کنی

                                 

                  

 

                

می دونم که یک نفر هست زیر این گنبد سنگی
          که میاد رو آسمونم می کشه یه قوس رنگی

                اون که از تبار دریا ، اون که از نسل ستاره ست
                                 وقتی باشه هر دقیقه یه تولد دوباره ست

                                      اون که اینه ی اتاقم از حضورش بی نصیبه
                                                  توی اینه من نشستم اما من با من غریبه



فرصتی نمونده ای عشق ! این صدا صدای مرگه
                آخرین فصل جوانه ، فصل جون دادن برگه

                      از تو قصه ها طلوع کن تا غروب من بمیره

                             زیر خاکستر سردم ، شعله ی تو جون بگیره



یکی باید اینجا باشه که من رو بدزده از من
      با من از خودم خودی تر ، بین تن باشه و پیرهن

               یکی باید این جا باشد که شب رو کم کنه از روز

                                روز تازه یی بیاره جای این روز غزلسوز
 
                                   یکی باید اینجا باشه ، اونی که مثل کسی نیست

                                                 وقت سر دادن آواز مثل اون همنفسی نیست

                                                       <<یغما گلرویی>>

                                                  

                        

 

 

                         

 


[+] نوشته شده توسط علی در 17:32 | |



کپی برداری بدون ذکر منبع غیر مجاز می باشد
www.j28.biz & www.j28.ir & www.bia2funny.ir & www.TakTemp.com